Het verhaal van Liesbeth

Het verhaal van Liesbeth

16 mei 2018

‘Kleine moeite, groot plezier’

Liesbeth Slagter (53) uit Veenendaal heeft een druk bezette agenda. Ze werkt fulltime bij de gemeente, heeft een gezin en een fijn sociaal leven. In dat strakke schema maakt ze sinds enkele maanden tijd vrij voor vrijwilligerswerk. Liesbeth bezoekt wekelijks een bewoner van De Engelenburgh. Het is een vrouw met weinig familie.

‘Ik vind het een naar idee als iemand nauwelijks familie heeft’, vertelt Liesbeth wanneer we haar treffen op De Engelenburgh. ‘Wekelijks ga ik twee uurtjes langs voor een kop koffie of thee. Vaak neem ik dan iets lekkers mee. Iets zoets, want dat vindt ze heerlijk. Daar kwam ik al snel achter toen we elkaar leerden kennen. We kletsen over Veenendaal en over de bakkers waar ze voorheen vaak kwam. Nou, die lekkernijen zijn ook wel aan mij besteed. We hebben wel meer raakvlakken. We houden allebei van Engelse tv-series en bekijken vaak boeken met foto’s uit Veenendaal in vroegere tijden. Daar herkent ze veel van.’

De 89-jarige bewoner wil zelf niet in beeld. Ze voelt zich gauw bezwaard, weet Liesbeth. ‘Laat mij maar op mijn kamer zitten, zegt ze als ik haar in haar rolstoel naar beneden breng. Maar stiekem vindt ze het dan toch fijn als we dan in het restaurant zijn. Ik zie haar gewoon opbloeien, dat is toch mooi? Als de lente weer aanbreekt, neem ik haar mee naar buiten. Even langs de gracht die weer terug is in het dorp.’

Al tijden had Liesbeth in gedachten om vrijwillig iets voor anderen te gaan betekenen. Na een druk jaar besloot ze actief te zoeken en kwam uit bij Charim. ‘Als iedereen iets kleins doet voor een medemens, zou de wereld een stuk mooier zijn. Zo druk hoef je jezelf bovendien niet te maken. Op de fiets ben ik er zo. Ik moet het alleen goed plannen naast mijn werk. Een kleine moeite, maar een groot plezier.’

Bron: magazine Voor elkaar, met Charim, februari 2017
Tekst en beeld: Ivo Hutten